* Binaların içinde resis edilen ısı merkezleri, * Bağımsız (müstakil bina içinde) tesis edilen ısı merkezleri. 3. 2. ISI DA ĞITIM ŞEBEKESİ: Isı merkezinde üretilen ısı, binalara bir boru şebekesi ile dağıtılır. Boru malzemesi, armatür malzemesi ve sirkülasyon pompalarının malzemesi işletme basıncı ve işletme sıcaklığına bağımlı olarak seçilir. Armatürler, belirli sınırlar içinde kaliteli kır döküm, belirli sınırların dışında sferodöküm veya çelik armatür olarak seçilir. Boru uzamaları, Omega ve U kompanzarörleri ile veya aksiyal kompanzarörler ile veya L ve Z şeklindeki boru hatları ile doğal olarak karşılanır. Borular ısı kayıplarını önlemek için izole edilirler. İzolasyonlar, alüminyum veya galvanize çelik sac, PVC, bitümlü karton veya tutkallı bez gibi koruyucu bir malzeme ile mantolanır. Boru şebekesi, * İçinde yürünebilen galeriler içinde veya * İçinde yi.irünemeyen kanallar içinde veya * Kanalsız olarak, (ısırma kablosu diye adlandırılan özel izolasyonlu ve kaplamalı borular olarak) döşenebilir. Boru şebekesinin maliyeti, gidiş ve dönüş sıcaklıkları arasındaki farkı büyük tutarak ve şehircilik mimarı ile müşterek çalışarak ve boru şebekesinin bodrum katlarda ve kapalı otoparklarda döşenmesini planlayarak, böylece galeri ve kanal ihtiyacını minimuma indirgeyerek optimum seviyelerde tutulabilir. 3.3. ISI TEVDİİ İSTASYONLARI: Bölgesel ısıtma şebekesinden binalara ısı beslemesi, ısı tevdii istasyonları üzerinden yapılır. 4. SİSTEM SEÇİMİ 4.1. ISITMA SİSTEMLERİNİN MUKAYESESİ VE ISITICI AKIŞKANIN SEÇİMİ: Bölgesel ısıtma tesislerinde ısıtıcı akışkan olarak, tesisin büyüklüğüne ve enerji ihtiyacının şekline bağlı olarak sıcak su, kızgın su veya buhar kullanılmaktadır. Maksimum 1 l0"C gidiş sıcaklığına kadar olan sıcak sulu bölgesel ısıtma sistemleri, ki.içlik tesisler için işletme emniyeti ve bakım kolaylığı nedenleri ile tercih edilmektedir. Ancak ısı yükü arrrıkça bir noktadan itibaren (takriben max 20 Gcal/h) sıcak sulu sistem ekonomik olmamaktadır. Yeni yapılan tesislerde bina ısırması bahis konusu ise, buhar artık ısırıcı akışkan olarak kullanılmamaktadır. Buharlı merkezi ısırma sistemleri, buhara ancak endüstriyel maksatla ihtiyaç olduğu taktirde tesis edilmektedir. Sıcak sulu bölgesel ısıtma sisteminin faydalı tarafları ile buharlı bölgesel ısıtma sisteminin faydalı taraflarını birleştiren sistem, kızgın sulu bölgesel ısırma sistemidir. Kızgın su ile ısırmanın, buharla ısıtmaya nazaran tercih edilmesinin sebepleri şunlardır: a) Kızgın sulu sistemde kondens boruları, kondens depoları ve kondens pompalarına ihtiyaç olmadığı için bunlara bağlı olan işletme, bakım, tamirat ve korozyon problemleri de ortadan kalkmaktadır. b) Kızgın sulu sistemde boru şebekesinin döşenmesi daha basittir. Buhar boru haclarını, yoğuşum suyunu alabilmek için testere dişi veya zikzak formda döşemek icap eder. c) Kızgın su, gerek merkezi ve gerekse mahalli otomatik ısı kontrolü yapmaya imkan vermektedir. el) Merkezi otomatik ısı konrrolu sayesinde, gidiş sıcaklığını dış hava sıcaklığına tabi olarak kontrol etmek ve böylece borulardan husule gelecek ısı kayıplarını azaltmak mümkün olmaktadır. Kızgın sulu sistemlerde boru kayıpları esasen buharlı sisremlere nazaran daha azdır. e) Kızgın sulu sistemlerde, boru şebekesi ve kazan hacmi bir ısı akümülatörü vazifesini görmekte, değişen ısı ihtiyaçlarında briilörlere ani yükler gelmemektedir. f) Kızgın sulu tesisat buharlı resisara nazaran daha urnn ömürlüdür. 4. 2. SICAK SULU SİSTEMLER: Gidiş sıcaklığı 1 l0"C'ye kadar olan ı, DOĞAL GAZ DERGİSİ SAYI 43 M A K A L E ısırma sistemleri SICAK SULU ISITMA SİSTEMLERİ olarak tanımlanmaktadır. Türk Srandarrı TS 2796 (Haziran 1977)'da ve Alman Endi.imi Normu DIN 4751 (Bölüm I, gI Iü, vIeInI l, i kI Vd)o' dn ae nsı ımc al akr ıs iul el ui l gs iisl ti ebmi l lgeirl ei nr ve kurallar verilmektedir. DIN 4751'e uygun olarak dizayn edilen ısı merkezleri meskun mahallerin içine, altına veya yanına tesis edilebilirler. DIN 4751'in II, III ve IV'ncü bölümleri ısı kapasitesi 130.000 kcal/ h veya 300.000 kcal/h'e kadar küçük ve özel sistemlerle ilgili güvenlik donanımlarını vermektedir. [7 ve 8) Bölgesel ısırma sistemlerinde, DIN 475 1 'in I'nci bölümü geçerlidir. Sıcak sulu sistemler, genleşme depoları atmosfere direkt açık veya 5m SS basınç yaratmayı remin eden bir sifon (DIN 4750) ile endirekt açık sistemlerdir. [7] Bir sıcak sulu sistem, kapalı sistem olarak dizayn ve tesis edildiği takrirde, nötr gaz basınçlı veya membranlı ve hava yastıklı genleşme tankları kullanıldığı taktirde, kızgın sulu ısıtma sistemleri için geçerli olan TS 2736 (Haziran 1977) veya DIN 4752'nin kurallarına uyulması gerekmektedir. 4. 3. KIZGIN SULU SİSTEMLER: DIN 4752'ye göre kızgın sulu sistemler aşağıda belirtilen gruplara ayrılmaktadır. [9] Grup 1: Gidiş sıcaklığı maksimum 130°C olan tesisler Grup 1 a: Maksimum gidiş sıcaklığı, basıncı sınırlayarak emniyete alınır. Emniyet ventili maksimum 1.5 atü'ye ayarlanır. Srarik yükseklik 50 m SS'nın üzerinde olamaz. Lamelli grafit dökme kazanlarda en alr nokrada toplam basınç (işletme basıncı) 3 arü'yi.i geçmemelidir. Grup 16: Maksimum gidiş sıcaklığı rermostarik olarak emniyete alınır. İşletme basıncı 1.5 arü'den 6.5 ari.i'ye kadar olabilir. Statik yükseklik 50m SS'nın üzerinde olamaz. Lamelli graficli dökme demir kazanlarının kullanılmasına müsaade edilmez.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTcyMTY=