Güncel o Assadullah MALEKNEJAD • İRAN ULUSAL GAZ ŞİRKETİ GENEL MÜDÜRÜ (NIGC) NATIONAL IRANIAN GAS COMPANY Türkiye'nin enerji pazarı büyüdükçe, artan talebi karşılayabilmek için dış kaynaklı arzlara ve pahalı kaynaklara ihtiyaç duyulacaktır. Bu aşamada Türkiye'ye gaz sunumunun Rusya, Türkmenistan, Orta Doğu gibi uzak kaynaklardan, ya maliyeti yüksek olan LNG ile ya da uzak mesafeli pahalı boru hatları ile yapılması zorunludur. Bu koşullarda İran, ötekilere kıyasla Türkiye'nin doğal gaz talebini karşılayacak en iyi seçenektir. Bunun nedeni ele İran'ın doğal gaz kaynaklarının büyüklüğü Doğal Gaz Dergisi 75 ve gerekli altyapının ülkede çoktan kurulmuş olmasıdır. Türkiye'nin gaz talebinin İran'clan karşılanması düşüncesi yaklaşık yirmi yıl öncesine dayanır. Ancak bu yönde ilk ciddi adım, 9 Şubat 1994 tarihinde toplanan İran-Türkiye Karma Ekonomik Komisyonu'nun 1 2. oturumunda İranlı ve Türk uzmanların biraraya getirildiği çalışma grubunun İran doğal gazının Türkiye'ye ihracatı ile ilgili bir ön çalışma yapmakla görevlendirilmesi ile atıldı. Bu Çalışma Grubu yaptığı ön çalışma sonucunda, İran-Türkiye Gaz Boru Hattı Projesi'nin değişik yönlerini ve gerekli önerileri içeren bir rapor sundu. Daha sonra Mayıs 1995'te İran Petrol Bakanı ve Türkiye Cumhuriyeti Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı arasında bir Anlaşma Taslağı imzalandı. Bu taslak anlaşma ile her iki hükümet de İran kuzeybatı boru hattını BOTAŞ'ın İran-Türkiye sınırından Ankara'ya kadar döşeyeceği boru hattı ile birleştirerek İran-Türkiye Boru Hattı Projesini tamamlama taahhüdünde bulundu. Adı geçen anlaşma uyarınca, NIGCve BOTAŞ bir ön fizibilite araştırması yapmakla görevlendirildi. Bu bağlamda NIGC ve BOTAŞ'ın temsilcilerinden oluşan ve projenin gözetimiyle görevlendirilen bir Karma Komite kuruldu. Eylul-Ekim'97 Sayı 52
RkJQdWJsaXNoZXIy MTcyMTY=