32 ENERJİ & DOĞALGAZ • MART-NİSAN / 2026 BÜYÜK ÖLÇEKLI ENERJI VE ALTYAPI PROJELERI, NEDEN HÂLÂ BU KADAR SIK GECIKIYOR? ASIL SORUN SIZCE NEREDE BAŞLIYOR? Sorun genellikle projenin en başında yapılan aşırı iyimser tahminlerle başlıyor. Gerçekçi olmayan iş programları ve “Kervan Yolda Düzülür” misali, “sahada bir şekilde hallederiz” yaklaşımı, işleri çıkmaza sokuyor. TANAP gibi binlerce kilometrelik, çok sayıda yüklenici ve paydaşın eş zamanlı çalıştığı dev projelerde küçük bir sapma bile domino etkisi yaratıyor, sorunu büyütüyor. İşin aslına bakarsanız gecikme bir sonuçtur. İşin kökündeki neden ise çoğunlukla plan–kapasite–gerçeklik uyumsuzluğudur. SAHADA ÇALIŞMIŞ BIRI OLARAK, PROJELERDE EN SIK KARŞILAŞTIĞINIZ “KÖR NOKTALAR” NELER? En büyük kör nokta, kâğıt üzerindeki plan ile sahadaki gerçeklik arasındaki farkın hafife alınması. İkinci kritik kör nokta ise disiplinler arasındaki kopukluk. Planlama, mühendislik, satın alma ve saha ekipleri aynı dili konuşmadığında riskler ölçülemez ve yönetilemez hale gelir. Bu görünmezlik sadece bütçeyi sarsmakla kalmıyor, doğrudan insan sağlığını ve iş güvenliğini de tehlikeye atıyor. Saha tecrübem bana şunu gösterdi; bu birimler arasındaki iletişim koptuğu an, projenin kontrolü de elden çıkmaya başlıyor. SIZE GÖRE YÖNETICILERIN VE PLANLAMA EKIPLERININ EN BÜYÜK YANILGISI NEDIR? Edindiğim tecrübeler nedeniyle hemen şunu belirteyim; Ölçemediğiniz bir şeyi kontrol edemezsiniz, kontrol edemediğiniz bir şeyi de yönetemezsiniz. Doğru ölçüm ve analiz yapılmadan, veriler iş programına gerçekçi ve doğru şekilde aktarılmadan, yöneticilerde “kontrol bizde” hissi oluşur. En büyük yanılgı tam da burada başlar. Raporlar olumlu göstergeler içerebilir; ancak saha çoğu zaman iş programının çok farklı bir hikâye anlattığını gösterir. Yöneticiler ve planlama ekipleri, ölçüm ve analiz derinliği olmadan yalnızca rapor çıktıları üzerinden ilerlediklerinde, sahadaki gerçek sapmaları ancak sorun büyüdükten sonra fark ederler. Asıl mesele verinin varlığı değil, o verinin uzman görüşüyle harmanlanıp iş programına doğru aktarılmasıdır. Aksi halde, kâğıt üzerinde kusursuz giden bir proje, sahada biriken küçük sapmalar yüzünden aniden tıkanır. Gerçek liderlik, her zaman temkinli bir yaklaşımı ilke edinerek olası gecikmelerin farkına varıp erkenden veriye dayalı kararlar alarak müdahale edebilmektir. “HER ŞEY YOLUNDA GÖRÜNÜYOR AMA ASLINDA DEĞIL” DEDIĞINIZ ANLARI NASIL FARK EDIYORSUNU Genellikle küçük uyumsuzluklar üzerinden yakalıyorum. İş programındaki o ilk sapmalar, sahadaki temponun düşmeye başlaması ya da ekiplerin iletişimindeki ton değişimi benim için en büyük sinyaller. Özellikle zorlu saha koşullarında çalışırken bu küçük işaretler, aslında yaklaşan çok daha büyük bir sorunun erken uyarısı oluyor. Her şey kâğıt üzerinde kusursuz ilerliyor gibi dursa da bu sinyalleri okuduğunuzda projenin aslında rotasından çıktığını anlayabiliyorsunuz. SIZI TEKNOLOJI VE VERI TEMELLI YAKLAŞIMLARA YÖNELTEN KIRILMA NOKTASI NEYDI? Coğrafya, kültür ve aktörler değişse de projelerdeki gecikme nedenlerinin hiç değişmediğini fark ettiğim an benim için gerçek bir kırılma noktası oldu. Farklı ülkelerde, farklı ekiplerle çalışırken aynı tür aksaklıkların tekrar tekrar yaşanması bana şunu gösterdi; sorun sadece yerel değil, sistemsel. Risklerin doğru okunamaması, kaynakların verimsiz kullanılması ve performans eğilimlerinin yeterince analiz edilmemesi bu gecikmeleri doğuruyor. Erken Teşhis: Kritik projelerdeki gecikme sinyallerini henüz bir maliyet krizine dönüşmeden, teknik analizlerle vaktinde yakalamak mümkün mü? Saha Gerçekliği: Kâğıt üzerinde sorunsuz ilerlediği raporlanan iş programlarının, saha pratikleriyle örtüşmediği anlarda projeler nasıl çıkmaza giriyor? SÖYLEŞİ
RkJQdWJsaXNoZXIy MTcyMTY=